روزنامه گاردين بريتانيا با انتشار گزارشي از نصب "بنر" بزرگ اوباما به همراه شمر در ميدان وليعصر تهران اين امر را اتفاقي نادر در تاريخ جمهوري اسلامي دانست.

به گزارش عصرايران اين روزنامه انگليسي با اشاره به خبر هفته گذشته عصر ايران درباره نصب يك بنر بزرگ از اوباما به همراه "شمر" نوشت: تهران شهر نمادها و بيلبوردهاي تبليغي اسلامي است اما كمتر پيش آمده است كه بيلبورد يك رهبر سياسي كشور ديگر آن هم آمريكا به اين شكل به همراه يك شخصيت منفور در تاريخ شيعه كه در سال 680 ميلادي امام حسين (ع) را در صحراي كربلا به شهادت رساند،نصب شده باشد.

گاردين با اشاره به اين نماد سازي نوشت: نصب تابلو اوباما به همراه شمر مي تواند نمونه اي از تبليغات ضد آمريكايي تلقي شود. در حالي كه در داخل آمريكا مخالفان سياسي اوباما حتي وي را متهم مي كنند كه مسلمان است اما در ايران اين مساله مي تواند نقطه قوت او باشد. حتي در زمان تبليغات انتخابات رياست جمهوري سال 2008 در آمريكا اين شايعه در ايران به طور گسترده اي رواج يافت كه اوباما داراي ريشه ايراني است.

گاردين در ادامه مي نويسد: " نصب اين بنر جديد در تهران با هدف از بين بردن اين تشابهات نمادي نام خانوادگي اوباما و ريشه خانوادگي او با سنت شيعي در اسلام است. در روايت شيعه از تاريخ كربلا "شمر منفور" به جبهه اشقيا تعلق دارد. يزيد، شمر را با لشگري براي سركوب قيام حسين(ع) به كربلا فرستاد و شمر حتي براي برخي از نزديكان امام حسين (ع) - حضرت عباس(ع) - امان نامه داشت اما او اين امان نامه را نپذيرفتند.

گاردين مي نويسد: در تابلوي نصب شده نيز شمر امان نامه اي در دست دارد و در حالي كه اوباما و شمر در كنار هم و كمر به كمر ايستاده اند اين شعار نوشته شده: "با ما باش (اشاره به نام خانوادگي اوباما) ، در امان باش."

گاردين چنين نتيجه مي گيرد: " در بنر نصب شده شمر امان نامه اي در دست دارد و زير آن نوشته شده باما باش: مشابهت سازي ظريف با نام خانوادگي اوباما. 

تشبيه امان نامه شمر در اين بنر به درخواست هاي آمريكا اتحاديه اروپا و آژانس بين المللي انرژي هسته اي از ايران براي توقف فعاليت هاي هسته اي مي تواند حاوي اين پيام به مخاطب باشد كه اين درخواست ها مشابه امان نامه شمر حيله اي بيش نيستند و هر كس در داخل ايران فريب اين حرف ها را بخورد و بخواهد به اين درخواست ها جواب مثبت دهد در واقع، خائن به دين و ايمان است.

شبكه راشاتودي در خبري با عنوان طوفان در صحرا به حوادث برخي از كشورهاي شمال آفريقا پرداخت. راشاتودي گفت: «با پيدا شدن 25 جنازه ديگر در الجزاير تعداد كشته ها در اين منطقه به 48 نفر افزايش يافت.»

به گزارش «جام نيوز» اين شبكه در ادامه به ارتباط گروگانگيري در الجزاير به جنگ مالي گفت: «مسير تامين سلاح گروه هاي مخالف دولت در مالي از طريق الجزاير مي باشد و درگيري در اين منطقه گستره جنگ فرانسه را افزايش مي دهد. اين امر دردسر بيشتري را براي دولت "فرانسوا اولاند" خواهد داشت.»

 

اين شبكه در ادامه با پخش سخنان اولاند در خصوص مبارزه با تهديد تروريست كه تمام جهان را هدف گرفته است، به بررسي حقيقت اصلي و سناريوي پشت پرده حمله فرانسه به مالي پرداخت.

راشاتودي افزود: «فرانسه با ادعاي بيرون راندن گروه هاي راديكال اسلامي و تروريستي به اين كشور نيروهاي بيشتري را گسيل داشته است، تا سخن اولاند كه هدف از حمله به مالي را برقراري دموكراسي و آزادي عنوان كرده بود، جامه عمل بپوشاند اما اين مطالب با تحليل كارشناسان و برخي مردم فرانسه متفاوت است زيرا آن ها بر اين باورند كه هدف اصلي دولت از حمله به مالي تامين سوخت نيروگاه هاي هسته اي مي باشد تا بتواند انرژي مورد نياز مردم را از طريق منابع عظيم اورانيوم در مالي و همچنين كشورهاي همسايه آن نيجريه تامين نمايد.»

"آدام ايلوت" نويسنده و تحليلگر روزنامه با اشاره به منابع عظيم نفت و طلاي مالي گفت: «اورانيوم هدف اصلي لشگر كشي فرانسه به مالي مي باشد كه البته به آن ختم نمي شود و هدف بعدي نيجريه مي باشد. اصلي ترين منبع تامين انرژي برق نيروگاه هاي هسته اي است و سوخت آن نيز اورانيوم مي باشد كه تامين آن از لحاظ اقتصادي بسيار دشوار است و از طرفي مالي و همسايگان آن بيشترين منابع اورانيوم در جهان را دارا هستند.»

"مو سيگار" روزنامه نگار فرانسوي نيز گفت: «فرانسه براي تامين انرژي كمپاني هاي خود به دومين و بزرگ ترين منابع اورانيوم جهان كه در مالي و نيجريه مي باشد، چشم دوخته است ولي به نظر من فرانسوا بازي بسيار خطرناكي را براي رسيدن به اين هدف شروع كرده است.»

مردم فرانسه نيز در مصاحبه با راشاتودي با تمسخر مي گفتند: «دولت ما يقينا براي نفت، گاز، طلا و اورانيوم به مالي حمله نكرده بلكه براي دموكراسي به آنجا رفته است!»

مهاجم فصل گذشته تيم فوتبال فولاد خوزستان فردا قراردادش را با نفت تهران ثبت مي‌كند.

 

به گزارش خبرگزاري فارس، رضا نوروزي كه فصل گذشته عضو تيم فولاد خوزستان بود فردا قراردادش را با نفت تهران در هيئت فوتبال ثبت مي‌كند.

اين مهاجم با نظر منصور ابراهيم‌زاده سرمربي نفت جذب شده است.

نفت اكنون با 14 امتياز در صدر جدول ليگ برتر قرار دارد.

درگيريهاي نظامي در سوريه همچنان ادامه دارد. نبردها در شهر حلب هنوز يكطرفه نشده با آن كه ارتش سويه موفق شده است مانع از اجراي طرح سيطره نظامي مخالفان بر اين شهر شود. نزديكي حلب به مرزهاي تركيه و حمايت لجستيكي سخاوتمندانه تركيه! از مخالفان كه صدها غير سوري ( متشكل از نيروهاي القاعده ، سلفي ها و تكفيري ها ) تحت عنوان جهاد عليه دولت سوريه را در خود جاي داده است تا كنون مانع از عقب نشيني كامل مخالفان مسلح از اين شهر شده است. سقوط حلب يكي از بزرگترين آرزوهاي حاميان مخالفان مسلح سوريه است. آمريكا ، اروپا، تركيه و دولت هاي عربي مخالف نظام سوريه خواستار يكسره شدن تكليف شهر حلب هستند تا آمال و آرزوهاي آنها در تشكيل منطقه حائل و سپس تشكيل دولت انتقالي در سرزمين سوريه شكل گيرد.

تركيه و جنگ سرد
آنچه امروز تحت عنوان جنگ سرد در خاورميانه بر سر زبان ها افتاده است از همين سوريه آغاز شده است. در يك طرف روسيه و چين و قدرت منطقه اي ايران و نيروهاي جبهه مقاومت در خاورميانه قرار دارند و در طرف ديگر آمريكا و متحدانش كه به شدت نگران طولاني شدن روند سقوط نظام سياسي در دمشق هستند روندي كه ممكن است هيچگاه تحقق پيدا نكند و اين موضوع مي تواند كابوسي براي غرب و هم پيمانانش باشد. اما در اين ميان كابوس هاي تركيه از ديگر كشورهاي مخالف نظام سوريه عميق تر است ، تركيه نگران اوضاع مرزهايش با سوريه است و اين با شدت يافتن درگيري ها در مرزهاي كرد نشين سوريه با تركيه بيشتر مي شود جايي كه نظام سياسي دمشق با يك نوع توافق سياسي و نظامي موفق شد كردهاي اين كشور را با خود همراه و آنها را متوجه نبرد با تركيه كند.اين در حالي است كه بسياري از علوي هاي تركيه معتقدند ورود دولت اردوغان روي خط سقوط دولت سوريه متاثر از نگاه طايفي و مذهبي دولت تركيه است و اين يعني اتهام ترك ها به تشويق درگيري هاي طايفي در خاورميانه است. اگر اين ديدگاه در افكار عمومي تركيه قوت بگيرد مشكلي بزرگ براي تركيه در برابربيش از 22 ميليون علوي ترك در اين كشور ايجاد مي كند. از سوي ديگر تلاش بي وقفه دولت اردوغان براي ايجاد منطقه حائل در درون خاك سوريه عملا اين كشور را در برابر رويارويي نظامي با ارتش سوريه قرار مي دهد امري كه احزاب مخالف دولت اردوغان در تركيه به شدت با آن مخالفند و معتقدند كه تركيه پس از مواضع اخير دولت حاكم در برابر سوريه ، ارتش دو كشور را در برابر هم قرار داده و امنيت ملي تركيه به خطر افتاده است. اين امر مخالفت هاي سياسي عليه اردوغان و حزب عدالت وي را افزايش داده و موج نارضايتي از سياست خارجي تركيه را در داخل كشور و پارلمان شدت بخشيده است . تركيه در جريان تحولات يكساله اخير ارتباط زميني مناسب خود با لبنان،اردن ، مصر و سعودي را از دست داده است و گفته مي شود ده ها هزار كاميون از صدها شركت اقتصادي، بازرگاني و كارخانجات توليدي و صنعتي از كار بازمانده و آسيب جدي به آنها وارد شده است. اگر فرض بر اين باشد كه اين بحران دامن تركيه در روابطش با ايران را نيز بگيرد آنگاه تركيه با بحراني اقتصادي روبرو مي شود كه جمع كردن آن براي دولت اردوغان بسيار سخت خواهد بود به خصوص آنكه پس از دست دادن بازار سوريه و سپس در صورتي كه ايران را هم از دست بدهد، بعيد است راه و بازارعراق نيز براي تركيه باز بماند.

غرب و سوريه:گلوله به جاي گفتگو

طرح هاي سرنگوني دولت بشار اسد اكنون از قالب يك يا دو طرح گذشته است و وي ظرف يكسال و نيم اخير ده ها طرح براندازي را پشت سر گذاشته است كه بدون استثناء هر يك از آنها حمايت هاي آمريكا و متحدانش در خاورميانه را به همراه داشته است. اين درحالي است كه غرب به رهبري امريكا پس از پايان بخشيدن به ماموريت كوفي عنان و  ناظران سازمان ملل متحد در سوريه و عدم تمديد آن در شوراي امنيت،حل بحران در حوزه لابي گفتگو هاي سياسي در بحران سوريه را كاملا رها و متوجه لابي جنگ داخلي عليه نظام سوريه كرده است به همين دليل است كه هيچ طرح سياسي تا كنون نتوانسته براي حل بحران سوريه به عنوان يك راه حل موثر خودنمايي كند. سخت ترين آزمون دولت سوريه زماني بود كه مقر شوراي امنيت ملي اين كشور در دمشق منفجر و چهار عنصر برجسته نظام سوريه كه نقشي اساسي در كنترل و مهار بحران داشتند، كشته شدند و هم زمان با آن بيش از شش هزار نيروي مسلح مخالف از سه نقطه به دمشق حمله كردند اما اين عمليات در كمتر از دو روز با ترفندهاي دولت و ارتش سوريه با شكست مواجه شد. پس از اين شكست، نيروهاي شبه نظامي مخالف نظام سوريه با تكيه بر طرح هاي كارشناسي كارشناسان نظامي آمريكا، انگليس و تركيه به سوي حلب روي آوردند تا از اين شهر نقطه آغازين دولت انتقالي و سرنگوني نظام سوريه را كليد بزنند و به همين دليل است تا ارتش سوريه  تكليف مرزهاي مشترك خود با تركيه را روشن نكند بعيد است حمله سراسري خود عليه مخالفان را سازماندهي كند ، زيرا حمايت هاي لجستيكي تركيه از نيروهاي مخالف از اين نقاط هيچ حد و مرزي ندارد و شايد همين امر سبب شده است تا موج درگيري ها در روستاهاي مرزي داخل خاك سوريه در نزديكي مرز تركيه شدت گرفته است.

از اعتراض هاي خياباني تا نبرد مسلحانه
سرعت انتقال اعتراضات خياباني در برخي شهرهاي سوريه به حركت هاي مسلحانه سازمان دهي شده اين باور را يقين بخشيده است كه دولت دمكرات آمريكا از روز نخست شكل گيري اين اعتراضات هيچ اراده ايي براي توافق سياسي بين مخالفين و نظام سوريه نداشته بلكه تلاش داشته است تا با سرعت غير قابل باوري اين جنبش اعتراضي را به سوي حركت هاي مسلحانه سوق دهد  . از سوي ديگر امريكا هرگز خواستار استيلاي سريع مخالفان نظام سوري بر دمشق نبوده بلكه با گسترش موج خشونت گرايي در اين كشور اميدوار بوده است تا با آغاز جنگ فراگير داخلي در اين كشور، پرونده ارتش سوريه به شكل كامل و براي هميشه بسته شود، همان سناريويي كه يكبار درعراق و يكبار در ليبي آن را تجربه كرده است. به اعتقاد آمريكا ادامه حيات ارتش كنوني سوريه تهديدي براي امنيت اسرائيل و آمريكا در خاورميانه تلقي مي شود و پيش از تعيين تكليف حاكميت سياسي كنوني و يا آينده سوريه ، تكليف اين ارتش بايد يكسره شود زيرا بر خلاف ارتش هاي مصر و تونس، آمريكا هيچگونه سيطره  و اشرافي  بر ارتش سوريه ندارد. آمريكا از همين زاويه است كه چشم خود را به هولناكترين اعمال تروريستي كه توسط مخالفان در شهرهاي مختلف سوريه به اجراء در مي آيد بسته است تا در سايه گسترش خشونت، پروژه سقوط ارتش سوريه در يك جنگ داخلي رقم بخورد.اما سوريه نيز دست آمريكا را خوانده است و با راه انداختن ارتش مردمي كه از ميان نيروهاي داوطلب و شهروندان عادي انتخاب مي شوند، بخش مهمي از عمليات داخل شهرها را به همين نيروها سپرده تا از تحليل رفتن قدرت ارتش در يك دوره بلند مدت و فرسايشي جلوگيري كند و از قضا اين طرح دولت سوريه در دمشق با نتيجه مثبت همراه بود و موفق شد با همين سياست جلوي سقوط دمشق را گرفته و بخش هاي مهمي از شهر حلب را آزاد كند.

ويژگي هاي منحصر بفرد حركت مخالفان
اگر به روند شكل گيري تظاهرات خياباني دربخشي از شهرهاي سوريه نگاه كنيم و شرايط كنوني اين اعتراضات را با آن دوران مقايسه كنيم آنگاه به خوبي روشن مي شود كه چرا اين حركت به سرعت به فاز نظامي منتقل و حمايت مطلق غرب و هم پيمانانش را در منطقه به دست آورد:

1-    تنها حركت اعتراضي در پنجاه سال اخير در كشورهاي عربي است كه در كمتر از يكسال بيشترين حمايت هاي سياسي بين المللي را به دست آورده است.

2-    اولين حركت سياسي در جهان است كه دركوتاه ترين زمان ممكن از حركت هاي اعتراضي مثل تظاهرات به فاز نبردهاي مسلحانه انتقال يافت.

3-    اولين حركت سياسي در جهان است كه ارتقاء سطح كيفي آن از مبارزه مسلحانه اوليه به مبارزه مسلحانه تشكيلاتي و پيشرفته ( استفاده از جنگ افزارهاي پيشرفته و مدرن) در طي كمتر از شش ماه صورت گرفت.

4-    اولين حركت اعتراضي سياسي است كه از نظر مالي در آغاز و تبديل سريع از سياسي به نظامي با هيچ مشكلي مواجه نشده است.

5-     سرعت كسب مشروعيت اين حركت ( در قالب شوراي ملي سوريه ) در مقايسه با جنبش هايي چون جنبش ملي فلسطين ( كه از دهه شصت قرن گذشته اعلام وجود كرد ) و ديگر جنبش هاي عربي به هيچ وجه قابل قياس نيست و اگر قياس كنيم مثل سرعت خرگوش در مقابل سرعت لاك پشت است.

6-    اولين حركت اعتراضي با فراگيري حمايت بين المللي است كه هنوز رهبري واحد ندارد.

7-    به جز روسيه و چين ، تمام قدرت هاي جهاني موثر در سياست و تصميم هاي بي المللي به شكل قاطع از اين جنبش، حمايت مالي و تسليحاتي مي كنند.

8-    اولين حركتي در جهان عرب است كه  مورد حمايت اسرائيل قرار گرفته است.

9-    اولين حركت سياسي عربي است كه مورد حمايت مستقيم دولت تركيه از نظر لجستيكي ، سياسي ، امنيتي و نظامي قرار گرفته است. به رغم همه ادعاهاي دولت تركيه در حمايت از مردم فلسطين و غزه، اما اين دولت يكهزارم اين حمايت ها را از حماس يا جهاد اسلامي يا ديگر گروهاي مقاومت فلسطين نكرد.

10-    اولين حركت سياسي عربي است كه صداهاي تكفيري ها و سلفي ها در آن از همان آغاز بسيار پرطنين و پرقدرت بوده و در هر نقطه از اين كشور كه توانسته اند هنرنمايي هاي مخصوص به خود از جمله قتل هاي فجيع ، اعدام هاي دستجمعي ، جنگ هاي طايفه اي را دراين كشور به نمايش گذاشته اند.

همه اين ها نشان مي دهد آنچه به نام جنبش ملي و يا ارتش آزاد و يا شوراي ملي سوريه نام گرفته است هرگز يك جنبش مستقل نيست بلكه به وسيله اي براي قدرت هاي بزرگ همچون آمريكا و انگليس براي سيطره بر منطقه و تامين امنيت اسرائيل تبديل شده اند. آمريكا در گذشته با سوريه به عنوان يكي از بازيگران اصلي خاورميانه رفتار مي كرد اما امروز كشور سوريه را به ميدان بازي تبديل كرده است به همين دليل بسياري از كارشناسان معتقدند كه مرحله اول جنگ آمريكا با ايران در خاورميانه آغاز شده است و مرحله دوم آغاز جنگ عليه ايران،تحميل جنگ جديد به لبنان در قالب درگيري هاي طايفه اي و مذهبي است كه آتش و شراره آن را نيروهاي سلفي و تكفيري خواهند زد كه در طول يكسال اخير با كمك هاي مالي برخي  كشورهاي ثروتمند عربي و حمايت سياسي 14 مارس لبنان و سكوت امنيتي آمريكا و فرانسه در لبنان انباشته شده اند تا جبهه اي جديد عليه مقاومت اسلامي در لبنان ايجاد كنند.    

سناريوي ورود فلسطيني ها به بحران همگام با طرح سقوط دمشق
بر خلاف بسياري از كارشناساني كه تصور مي كنند طرح اشغال و سقوط دمشق پس از انفجار در مقر شوراي امنيتي ملي سوريه و كشته شدن چهار شخصيت مهم سوري در اين انفجار، تنها به قصد سقوط سريع نظام بشار اسد و حاكميت مطلق مخالفان بر سوريه طراحي شده است، نويسنده معتقد است كه يكي از اهداف اصلي و مهم اين طرح نظامي انتقال درگيري هاي مسلحانه به اردوگاه هاي فلسطيني به خصوص يرموك در دمشق بوده است، چرا كه آمريكايي ها بي ميل نيستند تا سوريه را به سومالي خاورميانه تبديل كنند تا در قالب سياست هاي " هرج و مرج هاي هوشمندانه " سياست هاي خود را بر نظام سوريه و ارتش اين كشور تحميل كنند.

طرح سقوط دمشق از طرح سقوط ليبي كپي گرفته شده بود.درطرابلس ليبي و در حالي كه نظام قذافي هنوز بر پايتخت مسلط بود، نيروي دريايي فرانسه 300 تن از نيروهاي شبه نظامي ليبيايي ( به همراهي تني چند از نيروهاي كماندويي ناتو) را در طرابلس پياده كرد. آنها موفق شدند با تبليغات و جنگ رسانه ايي بي حد و حصر، فرار سربازان و جدايي افسران ارتش ليبي در طرابلس را جا بياندازند تا زمينه هاي سقوط اين شهر فراهم شود.

اين طرح در دمشق با اجرايي مشابه از سه نقطه آغاز شد كه اردوگاه يرموك با استقرار حدود 350 هزار فلسطيني در مركز عمليات قرار داشت. اين عمليات از مركز فرماندهي آدانا در تركيه در شمال غربي سوريه در حاشيه درياي مديترانه اداره مي شد.

عمليات دمشق از سه محور آغاز شد . اولي در حي الميدان در وسط شهر دمشق كه قابليت انتشار نيروها تا بازار حميديه و ميدان المرجه در وسط دمشق را داشت و موفقيت دراين منطقه امكان حركت به سوي پارلمان  و قصر رياست جمهوري در مالكي را فراهم مي كرد. حي الميدان در نزديكي اردوگاه يرموك قراردارد.

دومين مكان براي آغاز عمليات فرودگاه بين المللي دمشق و جاده آن نظر به اهميت تبليغاتي آن بود كه تا اردوگاه يرموك امتداد مي يافت.

سومين محور عملياتي منطقه التضامن بود كه بين اتوبان فرودگاه دمشق و اتوبان بين المللي درعا قرار گرفته است و منتهي به اردوگاه يرموك مي شود . هر سه محور عملياتي در كنار هم قرار گرفته اند.
پيش از آن ، ارتش موسوم به آزاد سوريه در فراخواني از فلسطين هاي مقيم سوريه و به خصوص دمشق در اردوگاه يرموك خواسته بود تا به حمايت از مردم سوريه و عليه نظام سياسي سوريه  بشار اسد بپيوندند. برخي تحركات جريان هاي سلفي در ميان فلسطيني اين شائبه را ايجاد كرده بود كه اردوگاه هاي فلسطيني درنهايت به شكلي وارد درگيري هاي سوريه خواهند شد. از سوي ديگر شبه نظاميان مسلح سوري با تكيه بر موقعيت جغرافيايي اردوگاه يرموك اميدوار بودند تا در صورت شكست عمليات اشغال و سقوط دمشق ؛ نيروهاي شبه نظامي مخالف به عقبه اردوگاه يرموك تكيه و ضمن فرار به اين اردوگاه از حمايت لجستيك و يا درماني آن استفاده كنند ، تصوري كه در جريان  شكست عمليات دمشق رنگ واقعيت به خود گرفت كه نتيجه آن وقوع درگيري هاي مسلحانه در اين اردوگاه و كشته شدن 21 فلسطيني و زخمي شدن ده ها تن بود. اين برنامه نشان داد كه انتخاب موقعيت هاي عمليات دمشق به منظور درگير كردن فلسطنيي ها در درگيريهاي نظامي سوريه بسيار هوشمندانه از سوي كارشناسان نظامي آمريكا طراحي شده بود ، تجربه ايي كه در دهه هفتاد قرن گذشته صورت گرفت و جنگ داخلي لبنان كه در يك طرف آن فلسطيني ها قرار داشتند ، 17 سال ادامه يافت و آثار آن تا كنون بر پيكره مقاومت فلسطين در منطقه باقي مانده است.

در سوريه 12 اردوگاه فلسطيني وجود دارد كه از جمله آنها درعا ، جرمانا ، خان دنون و لاذقيه است كه بين 5000 تا 10000 نفر پناهنده دارند . حماه ، حمص ، خان الشيخ ، نيرب ، قبرالست ، سبينه و عين التل كه بين 10000 تا 20000 پناهنده دارد از جمله مراكز ديگري در سوريه است كه فلسطيني ها را درخود جاي داه است اما بزرگترين آن اردوگاه يرموك در 8 كيلومتري دمشق است كه در دل دمشق قرار گرفته است و حدود 360 هزار پناهنده فلسطنيني جمعيت دارد و مساحتش 210 هكتار است. اين اردوگاه با مناطقي چون حي التضامن ، الحجرالاسود و حي الميدان كه مركز درگيري هاي مسلحانه اخير در دمشق بوده است، هم مرز است و به همين دليل امكان انتقال درگيري ها به آن بسيار آسان بوده است . رابطه فاميلي بسياري از خانواده هاي دمشقي با خانواده هاي فلسطيني ساكن يرموك ، ارتباط عميق تري بين سوري هاي ساكن دمشق و فلسطيني ها ايجاد كرده است.

دخالت بسياري از شخصيت ها و احزاب و سازما ن هاي فلسطيني در سوريه، موجب شد تا فتنه انتقال درگيري ها به اردوگاه هاي فلسطيني در سوريه ناكام بماند اما اين طرح همچنان با علاقه خاصي از سوي آمريكايي ها و كارشناسان نظامي و امنيتي تركيه و برخي كشورهاي عربي مخالف نظام سوريه در دمشق پيگيري مي شود.

سه جبهه سنگين عليه نظام سوريه
در حالي كه طرح جدايي چهره هاي برجسته نظامي و سياسي نظام سوريه در دستور كار آمريكا و هم پيمانانش قرار دارد اما عدم استقبال از آنها پس از جدايي نشان مي دهد كه مخالفان دولت بشار اسد به طرح فروپاشي رواني نظام سوريه علاقه اي وافر دارند. تمام چهره هاي مهم نظامي و سياسي  كه تا كنون از نظام سوريه جدا شده اند چند روزي دست مايه شبكه هاي تلويزيوني ماهواره اي و مطبوعاتي مخالف سوريه بوده اند و ديگر از آنها هيچ خبري منتشر نشده است . براساس اطلاعات دقيق بسياري از كارشناسان، تشكيلات امنيتي انگليسي ها در اين برنامه نقش اساسي را ايفاء مي كنند و با توجه به شناخت آنها از بافت هاي سياسي ، مذهبي ، ديني و طايفه اي منطقه خاورميانه، آنها هستند كه جنگ رواني گسترده عليه سوريه را هدايت مي كنند. همين اطلاعات و شواهد نشان مي دهد كه آنچه تحت عنوان بروز تقابل هاي طايفي – مذهبي ( شيعه و سني ) در خاورميانه و به خصوص سوريه ( و نيز ) و تهديدهاي مذهبي تكفيري ها و سلفي هاي سني عليه ديگر مذاهب اسلامي و از جمله شيعه شدت گرفته است تحت اداره مستقيم انگليس است و مغز متفكر آن همان پير فرتوت لندن است كه دست دراز و دامنه داري در بروز جنگ هاي مذهبي از شبه قاره هند تا خاورميانه دارد.

بر همين اساس آنچه از حملات مداوم غرب به رهبري آمريكا عليه دولت سوريه در طي يكسال اخير شاهد بوده ايم مي توان گفت اكنون سه جبهه بسيار سنگين عليه دولت سوريه گشوده شده است كه آمريكا و انگليسي ها در آن نقشي برجسته ايفاء مي كنند:

جبهه نظامي: آموزش نظامي نيروهاي مخالف سوريه توسط آمريكايي ها و انگليسي ها درتركيه و آشنا نمودن شبه نظاميان سوري و غير سوري با جنگ الكترونيك با توجه به تجربه آنها در عراق در كنار تجهيز آنها به ادوات جديد نظامي در جنگ هاي خياباني و شهري، جبهه اي سنگين عليه ارتش سوريه گشوده شده است. هدف اصلي از اين اقدام فرو پاشي ارتش سوريه در داخل بدون درگيري هاي منطقه اي توسط شبه نظاميان سوري و غير سوري است.

جبهه مخابراتي و الكترونيك: ارائه تكنولوژي لازم به شبه نظاميان مخالفان نظام سوريه  توسط آمريكا و انگليس ، چتر حفاظتي ماهواره هاي آمريكا براي مسلحين ، استفاده از امكانات الكترونيك و مخابراتي اردن ( با توجه به حاكميت انگليسي ها در آن ) و تركيه، عملا كفه نبردهاي مسلحانه در داخل سوريه را تغيير داده است و باعث شده است تا شبه نظاميان در داخل شهر حلب مقاومت بيشتري از خود در برابر يورش هاي ارتش سوريه نشان دهند.

جبهه جنگ رواني و تبليغاتي: تمامي دستگاه هاي رسانه اي غرب و كشورهاي عربي هم پيمان آمريكا در خاورميانه، جبهه جنگ رواني يكطرفه اي را عليه سوريه ايجاد كرده اند كه نظام سياسي سوريه هرگز به تنهايي توانايي مقابله با آنها را در همان اندازه ندارد. قطع كردن شبكه هاي سوري بر روي ماهواره هاي غربي و عربي، دست دولت بشار اسد براي مقابله با اين جنگ رواني را به شدت كوتاه كرده است. در اين جبهه هر روزه با پخش برنامه هاي مختلف ضمن دستور به نافرماني هاي نظامي در شهرها و روستاهاي سوريه، دعوت به جدايي شخصيت هاي سياسي ، نظامي، بازرگانان و هنرمندان به منظور فروپاشي داخلي نظام صورت مي گيرد و برخي از رهبران سلفي و تكفيري هاي سوريه، آنها را به هجوم مسلحانه به اين  و آن روستا و برخي از شهرها تحت عنوان مبارزه عليه ديگر مذاهب و از جمله شيعه دعوت مي كنند.

يكي از مهمترين اهداف اين جنگ رواني ارتش سوريه است .ارتش سوريه اكنون حدود 17 ماه درگير نوعي از جنگ هاي مسلحانه داخلي است .همه طرف هاي غربي هم پيمان و حامي اسرائيل هزينه هاي زيادي كرده اند تا اين ارتش را از درون متلاشي كنند . ارتش هاي مصر و تونس در جريان اعتراضات مردمي اين دو كشور با هدايت آمريكا وارد در گيري ها  نشدند و طبق سياست آمريكايي ها همچنان در دولت هاي جديد پس از جنبش هاي مردمي و به قدرت رسيدن اخوان المسلمين همچنان با تكيه بر نقش قديمي شان در اين كشورها حفظ شده اند. در آن سو به دليل عدم تسلط آمريكا بر ارتش ليبي، اين ارتش با دخالت نظامي مستقيم آمريكا و ناتو به كلي نابود شد . اما در جريان ناآرامي هاي يمين ارتش اين كشور به دو شق تقسيم شد و بخش مهمي از توانايي خود را از دست داد اين همه در حالي است كه ارتش سوريه همچنان بدون آسيب جدي از نظر ساختاري يكدست باقي مانده است و اين نشان مي دهد اركان اصلي ارتش تا كنون با نظام سياسي سوريه هستند و دفاع از آن را پذيرفته و به عهده گرفته اند.

آمريكا ، امنيت اسرائيل و تجزيه خاورميانه
يكي از آثار مهم جنگ در سوريه احتمال شكل گيري طرح تجزيه خاورميانه است و اين همان چيزي است كه بسياري از كارشناسان خاورميانه از آن به عنوان طرح سايكس بيگو جديد ياد مي كنند.

داني ايالون معاون وزير خارجه اسرائيل چندي پيش در سايه تحولات نظامي سوريه اظهار اميدواري كرده بود كه اين كشور و لبنان  به چند منطقه كوچكتر در حد استان تجزيه شوند و مناطقي با حاكميت هاي مستقل بر اساس طايفه هاي مذهبي ( علوي ها ، شيعيان ؛ سني ها ، دروزي ها ، مسيحي ها ، كردها )  به وجود آيد. به اعتقاد ايالون تشكيل چنين حاكميت هايي ضمن تضعيف كشورهاي مخالف اسرائيل، امكان شكل گيري هم پيمان هاي جديد اسرائيل در خاورميانه را نيز فراهم مي كند.
سخن داني ايالون هم بي دليل نبود. برهان غليون رئيس سابق شوراي ملي سوريه در گفتگو با روزنامه وال استريت ژورنال در تاريخ 2/12/2011 گفت:سوريه پس از بشار اسد اگر توسط مخالفين وي اداره شود روابط خود را به شكل كامل با حزب الله و همه جنبش هاي مقاومت قطع و به عامل صلحي در منطقه تبديل خواهد شد . اشاره غليون دراين موضع صلح با اسرائيل است . اين اقدام غليون به مثابه تقديم استوارنامه اش به آمريكايي ها بود تا دوره دوم رياست وي بر شوراي ملي سوريه تمديد شود كه البته چنين هم شد.

همچنين ملك عبدالله پادشاه اردن چندي پيش در يك اظهار نظري اعلام كرد كه او پيش بيني مي كند كه در صورت شكست دولت سوريه در دمشق و سرنگوني اين نظام، نيروهاي وفادار به او به مناطق ساحلي سوريه كه تحت حاكميت اكثريت علوي است، روي خواهند آورد و يك دولت علوي را در اين منطقه تشكيل مي دهند.

اعلام شيخ سالم الرافعي يكي از علماي اهل سنت طرابلس در خطبه هاي نماز عيد فطر اخير و برخي ديگر از علماي سلفي اين شهر از جمله شيخ عمر بكري ( كه اكثريت اهل سنت دارد) مبني بر لزوم تشكيل شوراي نظامي اهل سنت لبنان، نگراني هاي عميقي در لبنان پديد آورد. ادعاي وي كه در جهت مقابله با نظام سوريه و حزب الله به ميان آمده بود نشان داد كه روحيه گرايش به برخوردهاي طايفي از سوي برخي جريان هاي سياسي مشكوك در لبنان ، سوريه و منطقه خاورميانه رو به افزايش است، روحيه اي كه موج خوشحالي را در اردوگاه اسرائيل مبني بر تشكل حاكميت هاي سياسي طايفي در خاورميانه ايجاد كرده است.

در اين بين مواضع اخير مسعود بارزاني در منطقه خودمختار كردستان عراق كه دولت مركزي عراق را تهديد به استفتاء در خصوص جدايي كامل اين منطقه از عراق كرده بود بيش از هر چيز ديگري جلب توجه مي كند. اين موضع زماني اعلام شد كه خودمختاري كردستان عراق از استقرار نيروهاي ارتش اين كشور در مرزهاي مشترك با سوريه جلوگيري نمود و با استفاده از نيروهاي پيشمرگ كرد، ارتش مركزي اين كشور را به رويارويي تهديد نمود. اكنون هر كس از كردستان عراق بازديد كند مي داند كه آنها مجلس ، دولت ، ارتش ، اطلاعات و امنيت ، فروش نفت مستقل از دولت مركزي و درنتيجه اقتصاد مستقل ، مرزهاي مستقل، ويزاي مستقل و... دارند ، آنها فقط منتظر نشانه ها و چراغ سبز غربي ها و آمريكايي ها هستند تا در قالب يك اراده سياسي كردي اعلام استقلال كنند ، جرقه هايي كه مسعود بارزاني چندي پيش عليه نخست وزير عراق نوري المالكي زد. آنها حتي بدون هماهنگي با دولت مركزي از مخالفين سوريه حمايت مي كنند تا چراغ سبز آمريكايي ها و اروپايي ها را براي جدايي از عراق زودتر بگيرند.

اجراي چنين نقشه اي در عراق عملا باعث خواهد شد تا روند جديد حركت هاي طايفه اي در عراق كه از مدت ها پيش آمريكا به دنبال آن بود بار ديگر تشديد شده و سايه تقسيم عراق به سه منطقه كردي نشين، سني نشين و شيعه نشين  بر سر اين كشور سنگيني كند.

همه اين عوامل نشان مي دهد كه آمريكا با تكيه بر سياست "هرج و مرج هوشمندانه" تلاش دارد تا نقشه هاي جغرافيايي جديد در خاورميانه ترسيم كند.

آمريكا و هرج و مرج هوشمند
آمريكا كه معتقد به ناآرامي هاي خلاق وهدفمند است از تئوري تشكيل دولت هاي تجزيه شده  در خاورميانه حمايت ميكند تا در كنار اختلاف هاي جديد طايفي - مذهبي و مرزي، اختلافات با اسرائيل به حداقل ممكن كاهش پيدا كرده و در برخي دولت هاي نوظهور و جديد، منجر به هم پيماني با اسرائيل شود. به بياني ديگر آمريكا در نقشه و انديشه سياسي جديد خاورميانه به دنبال اين است كه وقتي اقليت هاي خاورميانه مي توانند براي خود صاحب دولتي مستقل باشند پس چرا اين حق از اسرائيل گرفته مي شود. اين بخش خطرناكترين بخش انديشه هاي آمريكايي در خاورميانه جديد است.

تجربه سودان و جدا سازي جنوب آن تحت عنوان يك دولت مسيحي كه اكنون با اسرائيل ائتلاف كرده است بارقه اميد امريكا براي نمونه سازي در خاورميانه است و بر اين باور است كه اگر امكان تجزيه سودان به عنوان يك كشور اسلامي و تشكيل يك دولت مسيحي در جنوب آن وجود دارد پس چرا چنين تجربه اي در خاورميانه تكرار نشود ؟ اين شرايط اكنون با توجه به تحولات اخير ليبي و تلاش براي جدا سازي غرب از شرق آن ( مناطق نفت خيز ليبي ) در ذهن آمريكايي ها و ناتو قوت گرفته است و بعيد نيست در آينده اي نزديك تحت عنوان بازگشت آرامش به اين كشور چنين معادله اي به اولويت هاي سياست خارجي آمريكا در شمال آفريقا تبديل شود، جايي كه روسيه همه نقاط نفوذ خود را از دست داده و تلاش دارد تا اين تجربه تلخ در خاورميانه و به شكل خاص در سوريه تكرار نشود. 

از همين دريچه است كه آمريكا، سوريه را  رمز مهم تقسيم جديد خاورميانه مي داند كه بر لبنان ، فلسطين ، روند صلح خاورميانه، امنيت اسرائيل و تعيين موازنه هاي قدرت در اين منطقه تاثير مستقيم مي گذارد كه پيش در آمد آن نابودي كامل ارتش سوريه است.

دخالت نظامي و تجربه ليبي
تجربه ليبي براي آمريكايي ها و پيمان ناتو اين تصور را ايجاد نموده است كه آنها مي توانند از دريچه اقدام نظامي مستقيم در سوريه تحت عنوان ايجاد مناطق امن براي شهروندان سوري! و يا ايجاد منطقه حائل ، برخوردي ويرانگر همچون ليبي در سوريه ايجاد و ضمن سرنگوني نظام نگراني خود را از ناحيه ارتش سوريه برطرف كنند. در ليبي اعتراضات مردمي توسط آمريكا و اروپا مصادره شد و "بهار موسوم به بهار ناتو" ايجاد نمود تا راه سيطره مطلق غرب بر ذخائر نفتي اين كشور فراهم شود، ذخائري كه اكنون همچون غنائم سايكس بيگو اين بار بين آمريكا،انگليس،فرانسه و ايتاليا تقسيم شده است و ديگر فرقي نمي كند كه اين كشور مستقل و يكپارچه باقي بماند و يا آنكه شرق و غرب آن تقسيم شود.  

قصه دخالت آمريكا در تحولات سياسي سوريه و تبديل مطالبات و اعتراضات سياسي به جنگي تمام عيار در داخل اين كشور حتي موجب شده است تا صداي اعتراض مخالفان نظام سوريه را نيز در بياورد . هيثم المناع رئيس هيات هماهنگي ملي نيروهاي تغيير در خارج از سوريه  دخالت خارجي ها را آشكار و مخرب براي نيروهاي مخالف نظام مي داند. وي حتي مدعي شد كه شدت دخالت هاي خارجي آن قدر وسيع است كه نظام سياسي سوريه مدعي اس به حفاظت از كشور در برابر دخالت هاي خارجي مشغول است.

آمريكا و ايجاد منطقه حائل در خاك سوريه
بر خلاف ادعاهاي فرانسه، اين كشور هيچگونه نقش استراتژيك در حل بحران سوريه ندارد. پاريس به واسطه رابطه تاريخي اش با سوريه مي توانست از دايره قيموميت آمريكا در سياست خارجي خارج شده و نقشي موثرتر ايفاء كند اما اين كشور هر چه اكنون اجراء مي كند زير چتر آمريكا است و فاقد تاثير اساسي در بحران سوريه است و نقشي بيشتر از بنزين پاشيدن بر بحران سوريه ندارد. فرانسوا اولاند رئيس جمهور فرانسه اخيرا مدعي شده است كه به بهانه امكان استفاده سلاح هاي شيميايي توسط ارتش سوريه، مقدمات لازم براي دخالت نظامي خارجي در سوريه فراهم شده است و پس از اين ادعا بر ايجاد منطقه حائل و تحت نظارت و اشراف سازمان ملل در سوريه تاكيد كرد. اين ادعاي رئيس جمهور فرانسه يك ادعاي غير واقعي و حتي در حد نظريه كارشناسي نيز اعتبار ندارد و نشان مي دهد كه آنها خيلي از اصل موضوع فاصله دارند و در حقيقت بيانگر آن است كه آنها توجيه كننده سياست هاي آمريكا و دنباله روي بي چون و چراي او در خاورميانه و به خصوص سوريه هستند. البته فرانسوي ها  هنگامي كه خواستار دخالت نظامي در سوريه مي شوند معنايي جز اين را اراده نمي كنند كه هدف آنها متناسب با هدف نهايي آمريكا فروپاشي كامل ارتش سوريه پيش از هر گونه راه حلي در اين كشور است.از سوي ديگر آنها به دنبال ايجاد منطقه حائل در سوريه هستند تا دولتي موقت كه مورد حمايت بين المللي قرار گيرد در اين منطقه ايجاد و سپس طرح ايجاد ارتشي مستقل براي اين دولت را پايه گذاري كنند و كليه حقوق قانوني يك دولت از جمله سفارتخانه ها، حضور در محافل بين المللي همچون سازمان ملل و ديگر حقوق بين الملل را به آن واگذار كنند. اما كارگزاران سياست خارجي فرانسه از اين امر غافلند كه معناي چنين اقدامي همان جنگ فراگير خارجي عليه سوريه است. آنها دنبال بهانه اي هستند تا با حملات سراسري به اين كشور تمامي قدرت هاي هوايي ( بالگردها و هواپيماها ) ، موشكي ، نيروي زميني ، پايگاه هاي ذخاير نظامي ، پادگان هاي مهم و همه آنچه كه در قاموس آمريكايي ها مناطق نظامي مهم تلقي مي شود در ضربات هوايي و موشكي منهدم كنند تا خيال خود را از اضمحلال كامل ارتش سوريه آسوده كنند. آمريكايي ها آنقدر به ارتش سوريه بدبين هستند كه حتي حاضر نيستند اين ارتش به دست مخالفان نظام سوريه ( با فرض به قدرت رسيدنشان) برسد از همين رو پيش از هر راه حلي نابودي اين ارتش را هدف قرار داده اند.

اما داستان به همين نقطه در سوريه ختم نخواهد شد زيرا اگر امريكايي ها و هم پيمانانش قدرت تحميل جنگي فرسايشي را در منطقه دارند هزينه هاي اين جنگ فرسايشي فقط متوجه سوريه و حاميانش نيست بلكه آمريكا نيز به همراه همه همراهان خود بايد هزينه اين روند فرسايشي را بپردازند و همين جا است كه اين سوال پيش مي آيد كه آيا آمريكا با هدف نابودي قدرت نظامي سوريه مي تواند همه طرف هاي درگير را در جنگي فرسايشي همراه خود داشته باشد؟ آيا آمريكا تا كي مي تواند با هدف تامين امنيت اسرائيل در خاورميانه از تحقق طرحي سياسي مرضي الطرفين در بحران سوريه جلوگيري كند؟

تحولات سياسي و نظامي كنوني سوريه ودرگيري هاي داخلي آن تا مرحله وصول به يك راه حل سياسي به مثابه چاله اي شيطاني است كه اداره مطلق آن دست آمريكايي ها است، چاله اي كه در آن انديشه جنگ طايفه اي و داخلي در سوريه و لبنان، تشديد حضور شبه نظاميان سلفي و تكفيري در آن به منظور مقابله با مقاومت اسلامي توسط آمريكايي ها تدارك ديده شده است. و دست آخر اين كه آمريكايي ها هيچگونه خير و بركتي براي شهروندان خاورميانه نمي خواهند ، آنها از سال 1975 تا كنون جز جنگ و خونريزي براي خاورميانه چيز ديگري به ارمغان نياورده اند و امروز نيز در حالي كه  دست بالاي آنها در همه جنگ هاي خاورميانه ديده مي شود به دروغ منادي آزادي و دمكراسي در خاورميانه و سوريه هستند.

علي منتظري ـ بيروت ـ دوم سپتامبر ۲۰۱۲
ali@ramiantv.com

 در ادامه پيكارهاي ليگ جهاني كاراته وان تركيه كه از امروز در شهر استانبول آغاز شده، فريد حقيقي در كاتاي انفرادي مدال برنز را بر گردن آويخت.

 

به گزارش خبرگزاري فارس و به نقل از روابط عمومي فدراسيون كاراته، در اين دوره از پيكارها كه با حضور 315 كاراته كا از 47 كشور جهان در سالن المپيك استانبول در حال پيگيري است، در كاتاي انفرادي مردان فريد حقيقي با نتايج مشابه 5 بر صفر مقابل حريفاني از سوئيس، تركيه، روسيه و تركيه به پيروزي رسيد.

حقيقي در نيمه نهايي مقابل «ريو كيونا» از ژاپن 3 بر 2 مغلوب شد تا در گروه بازنده‌ها به مبارزاتش ادامه دهد. در اين گروه حقيقي 3 بر 2 «ايوان ارمنگ» از كرواسي را مغلوب كرد و به مدال برنز دست يافت.

شكست «آنتويو دياز» ونزوئلايي قهرمان جهان در سال 2010 از حوادث مهم مسابقات كاتاي انفرادي بود. «دياز» در گروه بازنده‌ها كاتارويي از كويت را شكست داد و به همراه حقيقي بر سكوي سوم قرار گرفت.

«ريو كيونا» و «ايتارو اوكي» دو نماينده ژاپن در اين بخش بودند كه به فينال راه يافتند.